(ผลงานซีรีส์จาก NETFLIX)
(ตอน 35)
เราวางกับดักหลอกจับเจ้า
ชีวิตเจ้าอยู่ในมือข้าแล้ว
กลัวไหมล่ะ
หากท่านอยากฆ่าข้า คงฆ่าไปตั้งแต่เมื่อวานแล้ว
แต่ท่านยังไม่ฆ่า แปลว่าต้องการอะไรจากข้า
เจ้าฉลาดดีนี่
เช่นนั้นข้าจะเข้าเรื่องเลยแล้วกัน
หากเจ้าบอกเคล็ดวิชา ฝ่ามือบุปผาต่อหยกกับข้า
ข้าจะปล่อยเจ้าไปทันที
มีหลายวิธีที่จะทำให้ คนคนหนึ่งยอมปริปาก
บ้างก็ขู่เอาชีวิต บ้างก็ว่าจะทรมาน
บ้างก็พยายามยั่วยวนหลอกล่อ
ทำไมไม่ลองทีละอย่าง แล้วมาดูกันว่าข้าจะยอมพูดไหม
ในเมื่อวิธีไหนก็ใช้ไม่ได้ผล
ข้าจะปล่อยเจ้าไปแล้วกัน
แต่ไหนๆ เจ้าก็มาเป็นแขกของข้าแล้ว
ปล่อยให้ไปมือเปล่าก็กระไรอยู่
อย่าขยับเชียวนะ
เข็มใยบัวของข้า ปักอยู่ที่จุดซินชูของเจ้า
หากเจ้าใช้วรยุทธ์หรือพลังลมปราณ
เข็มของข้าจะขยับ และอาจไปเจาะอะไรเข้าก็ได้
ความรู้สึกมัน...
เจ็บปวดยิ่งกว่า โดนเสือขย้ำทั้งเป็นอีกนะ
ทีนี้จะบอกเคล็ดวิชา ฝ่ามือบุปผาต่อหยกได้หรือยัง
ลองคิดดูแล้วกัน
เมื่อตัดสินใจได้แล้วก็ตะโกน "ท่านชานผู้ยิ่งใหญ่" สามหน
แล้วข้าจะมาหาเจ้า
นี่ก็ผ่านมานานแล้ว ทำไมยังไม่มีอะไรเกิดขึ้นอีก
หรือคุณชายฮวาติดกับ เจียงอวี้หลางเสียแล้ว
เจียงอวี้หลางฉลาดแกมโกง
ข้ากลัวว่าคุณชายฮวา จะหลงกลสกปรกของเขา
หากเซียวฮื้อยี้มีภัย
เจ้าจะเป็นห่วงเขาเช่นนี้ไหม
หากเซียวฮื้อยี้มีภัย ข้าจะเสี่ยงชีวิตไปช่วยเขา
ดีเหลือเกิน
ชวนซาบซึ้งใจจริงๆ
เจียงอวี้หลาง เจ้ามาที่นี่ทำไมอีก
ฮวาอู๋ชเวอยู่ไหน เจ้าทำอะไรกับเขา
เจ้าเป็นหญิงที่มั่นคงในรักเหลือเกิน
ทว่า ผ่านพ้นคืนนี้ไป
เจ้าจะลืมฮวาอู๋ชเวจนหมดสิ้น
เจ้าจะทำอะไรกันแน่
คิดว่าข้าทำอะไรได้บ้างล่ะ
เจียงอวี้หลาง อย่าลืมนะว่า
- เมื่อกี้แม่นางผู้นั้น... - แม่นางผู้นั้น
หลับใหลไปด้วยยานอนหลับ ที่ข้าให้นางแล้ว
ทำไม เจ้าหวังให้ใครมาช่วยเจ้าหรือ
ต่อให้เจ้าตะโกนสุดเสียง ก็ไม่มีใครมาช่วยเจ้าหรอก
เจียงอวี้หลาง อย่าแตะต้องข้าเชียวนะ
เสียงแม่นางเถี่ยหรือ
แน่จริงก็ปล่อยข้า
แล้วมาสู้กันซึ่งๆ หน้าสิ
ปล่อยข้านะ อย่ามาแตะต้องข้า
ไม่กลัวกรรมตามสนองหรือ
เจียงอวี้หลาง หยุดนะ ปล่อยนางเสีย
เจียงอวี้หลาง
ปล่อยข้าเดี๋ยวนี้
ฆ่าข้าเสียเลยสิ อย่ามาแตะต้องตัวข้า
ฆ่าเจ้าหรือ
ข้าจะทำลงได้อย่างไร
เจียงเสี่ยวหยูกับฮวาอู๋ชเว โปรดปรานเจ้าขนาดนี้
พวกมันคงผิดหวังน่าดู
หากข้าไม่สนุกกับเจ้าให้เต็มที่
อย่าแตะต้องตัวข้า
อย่าแตะต้องข้า ปล่อยข้านะ
ปล่อยข้า
อย่าแตะต้องข้า
- ไปให้พ้น - ปล่อยนางไป
วันนี้ข้าไม่อยากฆ่าใคร
เจ้าไปซะเถอะ
ข้าไปแล้ว ไปเดี๋ยวนี้แหละ
คนแซ่ฮวา ทำเช่นนั้นทำไม
ทำไมไม่ฆ่าไอ้สารเลวนั่นเสีย
ข้าไม่อยากให้มือข้าแปดเปื้อน
คุณชายฮวา
ข้ารู้อยู่แล้วว่าท่านต้องมาช่วยข้า
คุณชายฮวาเองก็ใช่ว่าจะปลอดภัย
เขาแทบไม่เหลือพละกำลังแล้ว
เจ้ามองไม่ออกหรือ
เจียงอวี้หลาง ข้าไม่อยากฆ่าเจ้า
เหตุใดยังรนหาที่ตายอีก
เจ้าพูดไม่ผิด
วันนี้ข้ากระสันอยากตาย
และที่สำคัญ
ข้าอยากให้เจ้าได้ดู ตอนข้านอนกับคนรักของเจ้า
ฮวาอู๋ชเว
ทำไมไม่เข้ามาเล่า
เจ้ามีวรยุทธ์ไร้เทียมทาน ของวังบุปผามิใช่หรือ
หรือว่าอยากเห็นข้าใกล้ชิด กับคนรักของเจ้าจริงๆ
ดูดวงหน้าเล็กๆ นี่สิ
แก้มนางหยิกเพลินเสียจริง
ข้าจะสนุกกับนางให้หนำใจเลย
ปล่อยนะ
ปล่อยนางเสีย
ฮวาอู๋ชเว
เจ้าขู่ข้าไม่สำเร็จหรอก
ข้ารู้ว่าเจ้าโดนไป๋ชานและภรรยา ทำร้ายบาดเจ็บ
เจ้างัดวรยุทธ์ของเจ้ามาใช้ไม่ได้
อะไรกัน จริงหรือ
ฮวาอู๋ชเว หากท่านบาดเจ็บก็หนีไปเสีย
ไม่ต้องห่วงข้า
ยังไม่หนีไปอีกหรือ
แต่ถึงอยากหนีก็ไม่ง่ายนักหรอก
เพราะข้าจะฆ่าเจ้า
ดูผลงานที่เจ้ากับเจียงเสี่ยวหยู ฝากไว้ที่มือข้าสิ
วันนี้ข้าจะล้างแค้นให้น่าดู
เจ้า...
เจ้าไม่ได้เจ็บอยู่หรือ
โจรกระจอกพวกนั้น จะทำร้ายข้าได้อย่างไร
ไปซะ ก่อนที่ข้าจะเปลี่ยนใจ
ได้สิ ข้าจะไปเดี๋ยวนี้
อย่ารีรอเลย รีบไปเถอะ
คุณชายฮวา ข้าไม่รู้จะขอบคุณเจ้าอย่างไร
หวังว่าจะได้พบกันอีก
ขอบคุณท่านมาก
หากท่านไม่มา
- ข้าคง... - ไม่ต้องพูดแล้ว
รีบไปกัน
เป็นอะไรไปหรือ
ท่านบาดเจ็บจริงๆ ใช่ไหม
ข้าจะบาดเจ็บได้อย่างไร
หน้าตาท่านซีดเซียว เดินก็แทบไม่ไหว
หยุดทำใจดีสู้เสือได้แล้ว
ทำไมไม่บอกข้ามาตามตรง
ข้ารู้ว่าที่ท่านต้องเป็นเช่นนี้ ก็เพราะข้า
เพราะเจ้าหรือ
แม่นางเถี่ย อย่าสำคัญตนผิดเลย
เหตุใดยังไม่ไปอีก
คุณชายฮวา
ท่านเป็นอะไรไป
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ทำไมไม่หยุดพูดอีก ข้าบอกให้เจ้าไปไง
ข้ารู้ว่าท่านไม่ผลักไสข้าไป โดยไม่มีเหตุผลหรอก
ต้องมีเรื่องอะไรแน่ บอกข้ามา
ทำไมเจ้าไม่เชื่อฟังข้า
เจ้าเข้ามาในบ้านท่านชานทำไม
ตั้งแต่พบเจ้า ชีวิตข้าก็เจอแต่ปัญหา
หากไม่ใช่เพราะเจ้า ข้าคงฆ่าเจียงเสี่ยวหยูไปแล้ว
และท่านป้าทั้งสองที่เลี้ยงข้ามา ก็คงไม่โกรธข้าเยี่ยงนี้
เถี่ยซินหลาน ข้ารำคาญเจ้าเต็มที
อย่ามาให้ข้าเห็นหน้าอีก
ไปเสีย
ได้
ข้าเป็นภาระให้ท่านสินะ
ข้าจะไปเดี๋ยวนี้
พักที่นี่ก่อนนะ
แล้ว...
- พวกมันจะตามเราทันไหม - วางใจเถอะ
เราหนีกันมาไกลแล้ว
แม่นางเมิ่ง ข้าจะไม่ให้ผู้ใดทำร้ายเจ้าได้อีก
มีเจ้าอยู่ข้างกาย ข้าไม่กลัวอะไรทั้งนั้น
เป็นอะไรไป บาดเจ็บหรือ
ข้าไม่เป็นไร
ข้าจะไปหาอาหารมาให้
หวานมากเลย นางคงชอบ
แม่นางเมิ่ง
เจ้าเป็นอะไรไหม
แม่นางเมิ่ง
เจ็บตรงไหนหรือเปล่า
เจ้าเป็นใคร
เจ้าลืมอีกแล้วหรือ
ข้าเฮยจือจูไง
"เฮยจือจู" หรือ
ข้าไม่เคยได้ยินชื่อเจ้า
หัวเจ้ากระแทกหรือ
หรืออาการกำเริบอีกแล้ว
สำรวมกิริยาหน่อย
แม่นางเมิ่ง
เจ้าจำความได้แล้วหรือ
ใครกันแม่นางเมิ่ง
ข้าชื่อมู่หรงจิ่ว
เจ้าเป็นใคร
ทำไมข้ามาอยู่ที่นี่ได้
ข้าเป็นสหายของเจ้า
ข้าช่วยเจ้ามาจากคนชั่ว ที่กักขังเจ้าไว้
จริงๆ นะ
ที่แขนเจ้าก็มีชื่อข้า
(รักเฮยจือจู)
คำพวกนี้มาอยู่บนแขนข้าได้อย่างไร
เจ้าสูญเสียความทรงจำ เพราะเหตุบางอย่าง
เจ้ากลัวว่าจะลืมข้า ก็เลยเขียนชื่อข้าไว้ที่แขน
หลายเดือนที่ผ่านมา เจ้าร่อนเร่ไปทั่ว
ข้าคอยปกป้องเจ้ามาตลอด
เจ้าช่วยรักษาแผลข้า ทำอาหารให้ข้า ที่กระท่อมข้างทุ่งดอกไม้
ตอนนั้นเรามีความสุขกันมาก
เราเป็นสหายที่สนิทกันที่สุด
สหายที่สนิทกันที่สุดหรือ
ใช่
เจ้าปกป้องข้าหรือ
ใช่
ข้าเป็นถึงลูกสาวของตระกูลมู่หรง
จะไปมีสหายอย่างเจ้าได้อย่างไร
เจ้าไร้ชื่อเสียง ฝีมือแค่พอถูไถ หน้าตาก็ธรรมดา
จะมาปกป้องข้าได้อย่างไร
แม่นางเมิ่ง
- เรา... - ฟังให้ดี
ข้าชื่อมู่หรงจิ่ว
และข้าไม่รู้จักเจ้า
หยุดเพ้อพกเสียที
เจ้าพูดถูก
ข้าไม่คู่ควรกับเจ้า
ท่าน...
ท่านจะทำอะไรอีก
นั่งเฉยๆ ไว้ อย่าขยับ
เจ้าเพิ่งใช้พลังลมปราณไป
เข็มใยบัวจึงฝังลึก เข้าไปในร่างกายเจ้า
ข้าจะพาเจ้าไปพบคนคนหนึ่ง
และขอให้นางช่วยเจ้า
หาไม่แล้ว เจ้าคงสิ้นชีพก่อนตะวันตกดิน
ตอนแรกท่านจะฆ่าข้า แล้วตอนนี้มาช่วยข้าทำไม
นั่นเป็นความคิดของท่านพี่ ข้าต้องเชื่อฟังเขา
ข้ารู้ว่าเจ้าเป็นคนดี
หากเจ้าไม่พยายามช่วยข้า คงไม่ต้องตกอยู่ในสภาพเยี่ยงนี้
ข้าเลย...
ข้ารู้สึกผิดนัก
ท่านพี่คิดว่าเจ้าตายไปแล้ว
จึงสั่งให้นำร่างของเจ้า ไปทิ้งไว้กลางป่าเขา
ข้าเลยได้โอกาสแอบช่วยเจ้า
คิดว่าข้าจะเชื่อท่านหรือ
ข้ารู้ ไม่ว่าข้าจะพูดอะไร เจ้าคงไม่เชื่อข้าแล้ว
แต่อย่างไรข้าก็จะพาเจ้าไปหาซูยิง
นางไม่เหมือนพวกสิบสองนักษัตรหรอก
ไว้เจ้าตัดสินเองแล้วกัน
จะเชื่อหรือไม่ก็สุดแล้วแต่
คุณชาย
ระวังหน่อย
ข้าส่งได้เท่านี้
ซูยิงจะช่วยเจ้าหรือไม่ ขึ้นอยู่กับโชคของเจ้าแล้ว
เซียวฮื้อยี้
เจ้าคิดอะไรอยู่นะ
ใจของเจ้าช่างคดเคี้ยวยิ่งนัก
แม่นางพูดกับใครหรือ
ข้าปลีกวิเวกจากผู้อื่น
มีเพียงหมู่มัจฉาที่เต็มใจฟังข้า
คุณชายมาทำอะไรที่นี่หรือ
ข้ามาหาผู้อาวุโสนามว่าซูยิง
ข้านี่แหละซูยิง
คุณชายเดินทางมาไกลกว่าจะถึงที่นี่
บอกมาเถอะว่าข้าพอช่วยอะไรได้บ้าง
ข้าคงเข้าใจผิดไปเอง
ขอตัวก่อน
คุณชาย ช้าก่อน
ท่านตั้งใจมาที่นี่ หาใช่เข้าใจผิดไม่
แต่เมื่อเห็นว่าข้าเป็นเพียงหญิงสาว
ท่านจึงผิดหวังมากใช่หรือไม่
คนที่พาข้ามาที่นี่ไม่ใช่คนดีนัก
ข้าเกรงว่านางคงแค่ปั่นหัวข้าเล่น
ข้าขอโทษด้วยที่มารบกวน
หากท่านจะไปจริงๆ ข้าก็ไม่ห้าม
แต่ข้าจำต้องบอกท่านว่า ท่านคงไม่รอดไปจากหุบเขานี่
เส้นลมปราณสู่หัวใจของท่าน จวนเจียนจะขาดเต็มที
ใบหน้าท่านเริ่มซีดเซียวไร้ชีวิตแล้ว
ทั่วหล้ามีเพียงสามคนที่ช่วยท่านได้
หนึ่งในนั้นคือข้า
อีกสองคนอยู่ไกลโพ้น
หากท่านไม่เห็นค่าชีวิตของท่าน
แม้แต่เทวดาก็มิอาจช่วยท่านได้
ท่าทางแม่นางจะไม่ค่อยได้รับแขก
ข้ารู้ว่าท่านอยากพูดอะไร
ท่านเป็นแขกของข้า
ข้าควรเชิญท่านนั่งและนำชามาต้อนรับ
ขออภัยด้วยที่ข้าไม่มีชา
แต่ในยามคับขัน นมศิลาพิสุทธิ์นี้ก็ใช้ได้เหมือนกัน
โคยนต์ม้ากลของขงเบ้งยังต้องแพ้ ให้กับเครื่องมือสุดสร้างสรรค์นี้
โคยนต์ม้ากลเหมาะกับการนำไปใช้ทำศึก
หากนำมาใช้รับแขกคงเสียของเต็มที
เจ้าจุดตะเกียง โดยไม่ต้องลุกไปจุดได้ไหม
ข้าเป็นคนสันหลังยาว
จึงคิดค้นวิธีแก้ปัญหาง่ายๆ ขึ้นมา
เห็นไหม
ข้าสามารถทำอะไรต่อมิอะไร โดยไม่ต้องลุกได้
สำหรับข้าแล้ว การรินชาและจุดตะเกียงด้วยตนเอง
ง่ายกว่าการประดิษฐ์ กลไกซับซ้อนพวกนี้มากนัก
แล้วทำไมคนอย่างข้า ต้องนำชามาต้อนรับใครๆ ด้วย
ไม่จ้างหญิงรับใช้เล่า
ข้าไม่อยากติดนิสัยหยาบคาย จากคนรับใช้
ที่แม่นางไม่ฝึกวรยุทธ์ เพราะคิดว่ามันหยาบคายด้วยใช่ไหม
ท่านเป็นคนที่สอง
ที่มองปราดเดียวก็รู้ ว่าข้าไม่ฝึกวรยุทธ์
ท่านรีบนอนลงเถอะ
ยามตะวันลับฟ้า ชีวิตท่านจะดับสิ้น
หากท่านรักชีวิตสักนิด
ก็ไม่ควรเสียเวลาคุยกับข้า
ได้เห็นกลไกอันประณีตเช่นนั้นแล้ว
แม้ต้องตายก็ถือว่าคุ้ม
ท่านไม่กลัวตายจริงๆ หรือ
ความตายหลีกเลี่ยงไม่ได้ กลัวไปก็เท่านั้น
ได้ชื่นชมดอกไม้บนเขา และก้อนเมฆปุกปุย
นับเป็นการตายที่งดงามยิ่งแล้ว
ดื่มนี่สิ
นอนลงสักครู่เถอะ
ยานี้จะทำให้ท่านรู้สึกดีขึ้น
น้องรัก วิธีของเจ้าชะงัดนัก
ไม่ว่าจะเป็นชายที่ฝีมือฉกาจเพียงใด
ก็ล้วนสงบเสงี่ยมเมื่ออยู่กับเจ้า
เหตุใดมาเร็วนักล่ะ
ไม่เชื่อใจข้าหรือ
ข้ารู้ว่าเจ้ารักศักดิ์ศรี และทระนงตนนัก
ข้าจึงได้มาอ้อนวอนให้เจ้าช่วย
โปรดละทิ้งศักดิ์ศรีไปก่อน
เมื่อคุณชายฮวาเผยเคล็ดวิชา ฝ่ามือบุปผาต่อหยกแล้ว
ข้าจะฆ่าเขาทิ้งทันที
ท่านอยากให้ข้าอ่อนโยน กับเขามากกว่านี้
เยินยอเขา ยั่วยวนเขา
หากเสนอตัวให้เขาด้วยก็ยิ่งดี อย่างนั้นหรือ
อย่างไรเขาก็ต้องตาย
ให้เขาได้ลิ้มรสความสุขหน่อย จะเป็นไรไป
จะว่าไปเขาก็เป็นชายหนุ่มรูปงาม
น้องรัก เจ้าไม่เสียหายอะไรเลย
ท่านคงลองวิธีนี้ไปแล้ว
เขาปริปากไหมล่ะ
วิธีนี้น่าจะได้ผลกับสามีท่านมากกว่า
แต่น้องรัก
- เจ้าน่ะ... - กับคนอย่างเขา
หากอยากให้มาสยบแทบเท้า ใช้วิธีของข้าจะเหมาะกว่า
ข้าปฏิบัติต่อเขาเช่นนี้
เขาคิดไม่ถึงแน่ ว่าข้าหวังบางสิ่งจากเขา
เขาจะค่อยๆ ไว้ใจข้าเอง
คิดว่าข้ายอมให้เขารู้ ว่าข้าไม่ฝึกวรยุทธ์ไปทำไมล่ะ
ท่านก็รู้ว่าข้าไม่สนใจ วิชาโง่ๆ พรรค์นั้น
แต่ข้าก็ยังทำให้คนอื่นเชื่อได้ ว่าข้าเป็นยอดฝีมือ
เพราะอย่างนี้ข้าถึงได้นับถือเจ้าไง
น้องรัก วิธีของเจ้าไม่ธรรมดาจริงๆ
ข้าจะช่วยท่านเป็นครั้งสุดท้าย
อย่ารบเร้าให้ข้าทำอะไรเช่นนี้อีก
วันพรุ่งเพลานี้
ข้าจะทำให้เขาคายเคล็ดวิชา ฝ่ามือบุปผาต่อหยกจนสิ้น
ข้าหิวจนไส้จะขาดแล้ว
หิวจะตายอยู่แล้ว
ยัยเด็กผี
หากเจ้ายังไม่โผล่มา ข้าจะกลายร่างเป็นผีหิวโหยแล้วนะ
หิวไส้จะขาดแล้ว
หิวโว้ย
ข้ามาแล้ว
เจ้าจะรีบร้อนไปไหน
ข้ามาแล้วนี่ไง
เร็วเข้าสิ
รู้แล้ว
ทำไมวันนี้ช้านัก
ข้ามีแขกน่ะสิ
"แขก" หรือ
ชายหรือหญิง
จะชายหรือหญิง ก็ไม่ใช่ธุระกงการของเจ้า
หากเป็นชาย แล้วเขาเกิดขโมยหัวใจเจ้าไป
ข้าก็ได้อดตายอยู่ที่นี่สิ
นอกจากเจ้าแล้ว ใครจะขโมยหัวใจข้าได้อีก
พูดได้ถูกใจจริง
แต่อาจจะมีคนแบบนั้นอยู่จริงก็ได้
ใครหรือ
ประมุขน้อยแห่งวังบุปผาไง
ท่วงท่าสง่างาม เชี่ยวชาญทั้งบุ๋นและบู๊
หากเขาชิงหัวใจเจ้าไปได้ ถือว่าเจ้าโชคดีมากนะ
เจ้า...
เป็นสหายกับเขาหรือ
ก่อนหน้านี้เราอาจได้เป็นสหายสนิทกัน
แต่บัดนี้
เราเป็นได้เพียงศัตรู
ท่านรู้สึกดีขึ้นหรือยัง
หน้าอกข้าไม่ค่อยเจ็บแล้ว
ขอบใจ แม่นาง
อย่าเพิ่งขอบใจข้าเลย
ทำไมล่ะ
ความเจ็บปวดอาจทุเลาลง
แต่เข็มใยบัวสองเล่ม ยังฝังอยู่ที่จุดซินชู
ยาของข้าขยับมันได้เพียงเล็กน้อย
หมายความว่า
ความเจ็บปวดจะกลับมา ทันทีที่ข้าใช้พลังลมปราณ
เข็มพิษอยู่ลึกเกินไป
กระทั่งศิลาสีนิลก็มิอาจถอนได้
ท่านต้องใช้กำลังภายใน ถอนมันออกมาเอง
เช่นนั้น...
แม่นางพอจะมีวิธี ทะลวงลมปราณให้ข้าไหม
ย่อมมีอยู่แล้ว
หากท่านเผยเคล็ดลับ การฝึกกำลังภายในของท่านให้ข้ารู้
ข้าจะอยู่ข้างกายท่าน
คอยช่วยท่านทะลวงลมปราณ และถอนเข็มออกมา
ท่านคิดว่าข้าปรารถนา ครอบครองวรยุทธ์ของท่านหรือ
คนฉลาดอย่างแม่นาง
หากสนใจวรยุทธ์แม้เพียงนิด
คงได้เป็นยอดฝีมือแถวหน้าไปแล้ว
ข้าจะบอกให้
ฝ่ามือบุปผาต่อหยก
เคลื่อนย้ายหมู่ดาว
ภายนอกอ่อนโยน
แท้จริงหนักแน่น
ปลีกถอยสับเปลี่ยน
ปลดเปลื้องผันแปร
ฉกฉวยยืมแรง
เลี่ยงคมซ่อนเหลี่ยม
แม่นางความจำเป็นเลิศ ไม่ขาดตกแม้แต่คำเดียว
แต่ข้าคงต้องขอให้เจ้า เก็บเคล็ดวิชานี้เป็นความลับ
ห้ามบอกให้ผู้ใดรู้
ท่านคงกลัวว่าจะมีผู้อื่นนำไปฝึก
และทำให้สถานะของวังบุปผาสั่นคลอน
วิชานี้ทรงพลังมาก
ข้ากลัวฝ่ายอธรรมจะนำไปใช้ จนนำหายนะมาสู่ยุทธภพ
คุณชายฮวาซื่อตรงและคุณธรรมสูงส่ง
เขาไม่ใช่คนชั่วร้าย
ข้าทำถูกหรือเปล่านะที่ไปหลอกลวงเขา
น้องรัก มาตรงเวลานัก
น้องยิง
เจ้าคงรู้เคล็ดวิชา ฝ่ามือบุปผาต่อหยกแล้วสิ
ถูกต้องแล้ว
- ดีมาก - ขอบใจจริงๆ
อย่าเพิ่งขอบใจข้าเลย
ข้าไม่ได้พูดเสียหน่อย ว่าจะบอกท่านตอนนี้
หมายความว่าอย่างไร
น้องรัก
เจ้าจะบอกเราเมื่อไหร่หรือ
อาจจะอีกสามถึงห้าวัน
ไม่ก็อีกปี
หรืออาจจะอีกสิบปี
ข้าจะบอกท่านก็ต่อเมื่อ ข้ามีอารมณ์จะบอก
น้องรัก นี่...
เจ้าพูดเล่นใช่ไหม
หากต้องรอไปอีกสิบปี
มีหวังเราคงอกแตกตายก่อน
นั่นเป็นปัญหาของพวกท่าน ไม่เกี่ยวกับข้า
เจ้า...
แต่เมื่อวานเจ้าสัญญากับข้าแล้ว
ข้าสัญญากับท่านว่า
จะทำให้ฮวาอู๋ชเว เผยเคล็ดวิชาฝ่ามือบุปผาต่อหยก
ไม่ได้สัญญาว่าจะบอกท่านเสียหน่อย
เจ้า...
น้องรัก รอก่อน
ท่านก็รู้ว่าข้าพูดแล้วไม่คืนคำ
รู้สิ
เรื่องฝึกวิชาฝ่ามือบุปผาต่อหยก เราไม่ได้รีบร้อนหรอก
แต่เจ้าคืนตัวฮวาอู๋ชเว มาให้เราก่อนได้ไหม
ท่านไม่ต้องห่วง
ข้าไม่ปล่อยเขาไปหรอก
ทั้งชีวิตของเขาจะไม่ได้พบผู้ใดอีก
นี่ น้องรัก เจ้า...
เจ้าเป็นสาวเป็นนาง มีชายหนุ่มอยู่ในบ้านคงไม่สะดวกนัก
ไหนว่าจะไม่มีอะไรผิดพลาดไง
ไหนว่าไม่มีทางคว้าน้ำเหลว
เจ้าฮวาอู๋ชเวอยู่ไหนแล้วล่ะ
มันอยู่ไหน
ข้าก็ไม่คิดว่าแม่นั่นจะต่อกรด้วยยาก
จะเถียงกันให้ได้อะไรขึ้นมา
สำคัญที่สุดตอนนี้ คือชิงตัวฮวาอู๋ชเวกลับมา
นางไล่เราขนาดนี้แล้ว
ใครจะกล้าไปขัดใจนาง
เว่ยอู๋หยากับพ่อข้า ต้องการแค่ตัวฮวาอู๋ชเว
ทำไมพวกเจ้าต้องดึงดัน เรื่องฝ่ามือบุปผาต่อหยก
ถ้าเกิดนางปล่อยฮวาอู๋ชเวไปล่ะ
จะทำอย่างไร
แม่นั่นไม่เคยพบเขามาก่อน
ให้เขาเข้าไปชิงตัวฮวาอู๋ชเวมาสิ
เจ้าสองคนยังไม่กล้าขัดใจนางเลย
จะให้ข้าซวยแทนหรือ
เด็กโง่เอ๋ย
นางไม่มีวรยุทธ์เสียหน่อย
เจ้าจะกลัวอะไร
ข้ารู้ว่าเจ้าเข้าหาผู้หญิงเก่ง
และนางก็บังเอิญอยู่ในวัย ที่โหยหาความรักพอดี
ไม่แน่เจ้าอาจชนะใจนางก็ได้
เจ้าเป็นใคร
เหตุใดจึงบุ่มบ่ามเข้ามา
ข้าผิดไปแล้วที่ล่วงล้ำเข้ามา
- ข้า... - เมื่อเจ้ารู้แล้ว
ก็จงไปเสีย
ช้าก่อน แม่นาง ช่วยชีวิตข้าด้วย
หากเจ้าป่วย ก็ไปหาหมอสิ
- มาที่นี่ทำไม - โลกนี้มีหมอชื่อดังมากมาย
แต่ส่วนใหญ่ไม่เก่งจริงตามที่อ้าง
หากพวกเขาเก่งได้สักเสี้ยวของท่าน ข้าก็คงไม่มารบกวน
เจ้ารู้ได้อย่างไรว่าข้ารักษาเจ้าได้
มี...
มีผู้อาวุโสคนหนึ่งบอกข้ามา
เขาเห็นว่าข้าป่วยหนัก
จึงแนะนำให้ข้า มาขอความช่วยเหลือจากท่าน
แม่นาง อย่าเพิ่งไป
หากท่านไม่ช่วยข้า ข้า...
ข้าจะคุกเข่าอยู่ตรงนี้จนตาย
น่ารำคาญเสียจริง
แม่นางโปรดอย่าไป
แม่นาง ช่วยชีวิตข้าด้วย
เจ้าเดินตามข้ามาไม่เป็นหรือไง
นางปล่อยฮวาอู๋ชเวไปแล้วจริงๆ หรือ
เป็นไปไม่ได้
ไป๋ชานกับภรรยาก็เฝ้าอยู่ด้านนอก
ฮวาอู๋ชเวต้องอยู่ที่นี่แน่
เจ้าเจ็บที่ใดหรือ
ข้าปวดท้องมากเหลือเกิน
เท่าที่ข้าเห็น เจ้าก็ไม่ได้ดูทุกข์ทรมานอะไร
จะให้ข้าโอดครวญ ต่อหน้าหญิงสาวได้อย่างไร
มีหญิงงามราวเทพธิดา อยู่เบื้องหน้าทั้งคน
ความเจ็บปวดใดๆ ล้วนมลายหายไปสิ้น
แค่มองหน้าข้าก็หายปวดแล้วหรือ
เช่นนั้นก็ไม่ต้องให้ข้ารักษาแล้วสิ
ขอแค่ได้อยู่ข้างกายท่าน ต่อให้เจ็บปวดถึงตายข้าก็ยอม
เสียแต่ว่า...
ดูเจ้าสิ ท่าทางจะปวดน่าดู
ข้าจะพาเจ้าไปเอนหลังนะ
ขอบใจ แม่นาง
หากไม่นอนนิ่งๆ ข้าจะไม่รักษาให้
ปวด
ปวดเหลือเกิน
แม่นาง ช่วยรักษาข้าด้วย
ข้าปวดเหลือเกิน
ปวดตรงไหนหรือ
ตรงนี้
ปวดเหลือเกิน
ใช่ ตรงนี้เลย
รู้สึกดีขึ้นหรือยัง
ดีขึ้นมาก
แต่แม่นางห้ามหยุดนะ
หากท่านหยุด ข้าจะยิ่งปวด
โอ๊ย
แม่นาง
ปวด
นี่คือยาแก้ปวดชิงหลิง ที่ข้าพิถีพิถันปรุงขึ้นมา
ไม่ใช่แค่ทำให้หายปวด แต่ยังทำให้สุขภาพเจ้าดีขึ้น
มา
อ้าปากสิ
ข้าจะป้อนให้
นอนรอข้าบนเตียงนะ
เดี๋ยวข้ากลับมา
ถ้าเจ้าหนีไป ข้าจะโมโหมากเลยนะ
หัวเราะอะไร
การมาที่นี่ นอกจาก อาการป่วยของข้าจะหายแล้ว
ข้ายังได้เจอคนรักอีกต่างหาก
ข้าก็ต้องมีความสุขสิ
เจ้ามีความสุขมาก
แสดงว่าหายปวดท้องแล้วหรือ
ปวดอยู่
ยังปวดอยู่เลย
แม่นาง ช่วยนวดท้องให้ข้าที
ที่จริง
เจ้าคงหัวเราะเยาะที่ข้าโง่สินะ
ข้าไม่คิดอย่างนั้นหรอก
แม่นางเลิกแหย่ข้าเถอะ
ข้าอายุยังน้อย
เจ้าเลยคิดว่าจะหลอกข้าได้ง่ายๆ
เจ้านึกว่าตัวเองรับมือผู้หญิงเก่ง
แค่หยอดคำหวานนิดหน่อย ก็ทำให้ข้าอ่อนระทวย
แล้วส่งตัวฮวาอู๋ชเวให้เจ้า
ใช่ไหม
ไม่จริงเลย
แถมเจ้ายังรู้ว่าข้าไม่รู้วรยุทธ์
ถ้าข้าไม่หลงกลเจ้า
เจ้าก็สามารถใช้กำลัง จัดการข้าได้โดยง่าย
ข้าพูดถูกไหม
นี่...
เอาอะไรให้ข้ากิน
ตายจริง
ขอโทษด้วย
ข้าคงหยิบยาให้เจ้าผิด
ที่เจ้ากินไม่ใช่ยาแก้ปวดชิงหลิง
แต่เป็นตัวชักนำโรคทุกชนิด
"ตัวชักนำโรคทุกชนิด" หรือ
หลังกินยานี้
อาการของคนป่วยจะทรุดอย่างรวดเร็ว
คนสุขภาพดีที่กินยานี้
จะถูกตรวจพบว่าป่วยเป็นทุกโรค
ขอร้องเถอะ
หยุดนวดได้แล้ว
ไว้ชีวิตข้าด้วย
เจ้าอาการแย่มาก
ข้าจะหยุดนวดได้อย่างไร
ข้าไม่ได้ป่วย
"ไม่ได้ป่วย" หรือ
แล้วเหตุใดจึงโกหกข้า
ข้าป่วย
ถูกต้อง
เจ้าไม่ได้แค่ป่วย
แต่เจ้าป่วยหนักมาก
อาการจะแย่ลง
ท้ายที่สุด
แม้เพียงกระดาษแผ่นเดียวที่ปลิวมาโดน
ก็ยังทำให้เจ้าเจ็บปวดแสนสาหัส
แม่นางซู
ไม่สิ คุณหนูซู
ข้า...
ข้ารู้ฝีมือของท่านแล้ว
ขอยาถอนพิษให้ข้าเถอะ
อภัยให้ข้าด้วย
มันไม่ใช่ยาพิษ
ก็เลยไม่มียาถอนน่ะ
- ข้าจะทำอย่างไรดีล่ะ - ไม่นะ
แม่นางซู ท่านรู้ใช่ไหม ว่าต้องทำอย่างไร
ต้องมีทางออกสิ
ที่จริงก็มีอยู่ทางหนึ่ง
ข้าจะผ่าท้องเจ้าแล้วเอายาออกมา
ผ่าท้องข้าหรือ
ท่านล้อข้าเล่นหรือ
เป็นวิธีการรักษาลับ ที่บรรพบุรุษข้าสืบทอดกันมาเลยนะ
ถ้าปวดแขน ให้ตัดแขน
ถ้าปวดขา ให้ตัดขา
ถ้าปวดหัว ให้ตัดหัว
ถ้าปวดท้อง ให้ผ่าท้อง
อย่านะ
อย่า
ตอนนี้เจ้าคงรู้แล้วใช่ไหม
ว่าใครที่โง่เง่า
ข้าเป็นคนโง่
ข้าเองที่โง่ ข้ามันโง่เง่า
ผู้ชายร้องไห้ง่ายจัง
น่าเบื่อ
ลงไปได้แล้ว
คำบรรยายโดย: อธิชา แก้วสุขสมบัติ